រាជធានីបាងកក៖ ភាពតានតឹងនៅតាមព្រំដែន រវាងប្រទេសថៃ និងភូមា​ ក៏ដូចជាការបង្ខិតបង្ខំពីរបបយោធា នៃរដ្ឋាភិបាលរដ្ឋធានីណៃពិដោ ទៅលើប្រជាជនរបស់ខ្លួន ដែលកំពុងបំពេញការងារ នៅក្នុងប្រទេសថៃនោះ ទើបប្រធានអង្គការការពារសិទ្ធិការងារ បានព្រមាន អំពីសេដ្ឋកិច្ចប្រទេសថៃ អាចនឹងដួលរលំ ប្រសិនបើពលករភូមា វិលត្រឡប់ទៅកាន់ប្រទេសកំណើតរបស់ពួកគេវិញ។

សារព័ត៌មានថៃ ខាវសដ បានចេញផ្សាយនៅល្ងាចថ្ងៃសុក្រទី៦ ខែវិច្ឆិកាថា ប្រធានអង្គការសិទ្ធិការងារ បានព្រមានថា សេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសថៃ អាចនឹងជួបប្រទះនូវការរំខានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ប្រសិនបើពលករចំណាកស្រុកជនជាតិភូមា ត្រូវ​​បង្ខំឱ្យវិលត្រឡប់ទៅកាន់ប្រទេសកំណើតវិញ។ ជាមួយគ្នា គាត់​បានជំរុញឱ្យរាជរដ្ឋាភិបាលថៃ ធ្វើកំណែទម្រង់ប្រព័ន្ធចុះបញ្ជី តាមអ្វី​ដែលគាត់បានអះអាងថា ​ធ្វើឱ្យពលករទាំងនោះ ងាយរងគ្រោះ នឹងការកេងប្រវ័ញ្ចផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងការគំរាមកំហែង ដែលអាចកើតមានពី​រដ្ឋាភិបាលយោធាភូមា។​

លោក វីរៈ សែងថង (วีระ แสงทอง) មេដឹកនាំក្រុមពលករចំណាកស្រុក​«អនាគតភ្លឺថ្លា» បានប្រាប់សារព័ត៌មានពាណិជ្ជកម្មប្រជាជាតិ នៅក្នុងបទសម្ភាសមួយថា  ពលករ​ភូមា គឺជាផ្នែកដ៏សំខាន់មួយនៃកម្លាំងពលកម្ម នៅក្នុងប្រទេសថៃ ជាពិសេស នៅក្នុងវិស័យផលិតកម្ម នេសាទ ការកែច្នៃអាហារសមុទ្ទ និងវិស័យលក់រាយ។ ​ប្រសិនបើពលករទាំងអស់ នាំគ្នាវិលត្រឡប់ទៅប្រទេសកំណើតវិញ វា​នឹងប្រៀ​​បដូច​ជាសេះប្រណាំងមួយក្បាលដែលដួល​ភ្លាមៗ នៅកណ្តាលទីលានប្រណាំង​។ អាជីវកម្ម​ និងសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសថៃ នឹងរងការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ហើយមិនអាចបន្តដំណើរទៅមុខបានឡើយ។ ពលករមកពីប្រទេសភូមា គឺជាកម្លាំងពលកម្មបរទេសដ៏សំខាន់បំផុតរបស់ប្រទេសថៃ។ ប្រសិនបើគ្មានពួកគេទេ សេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសថៃ នឹងត្រូវជាប់គាំងមួយរយៈ។​​​

ការព្រមានរបស់មេដឹកនាំក្រុមពលករចំណាកស្រុក​«អនាគតភ្លឺថ្លា» កើតឡើងចំពេល​មានភាពចម្រូងចម្រាស កាន់តែខ្លាំងឡើង ពាក់ព័ន្ធនឹងមជ្ឈមណ្ឌលចេញលិខិតបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណ (CI) របស់ប្រទេសភូមា នៅក្នុងប្រទេសថៃ ខណៈ​​ពលករចំណាកស្រុក​​ភូមា ចាំបាច់ត្រូវតែប្រើប្រាស់វា ជា​​នីតិវិធីមួយ សម្រាប់​បញ្ជាក់សញ្ជាតិ និងរក្សាស្ថានភាពការងារស្របច្បាប់របស់ពួកគេ។​ លោក វីរៈ សែងថង​ បានបន្ថែម​ថា ប្រព័ន្ធនេះ បង្កជាបន្ទុកហិរញ្ញវត្ថុដ៏ធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំង ដល់ពលករ និងនិយោជកថៃ ខណៈ​​អនុញ្ញាតឱ្យលុយ​ហូរទៅកាន់អាជ្ញាធរយោធា នៃប្រទេសភូមា។ ពលករភូមា ត្រូវប្រឈមនឹងការបង់ថ្លៃសេវាជាច្រើន ពាក់ព័ន្ធនឹងដំណើរការធ្វើលិខិតបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណ (CI) រួមទាំងពន្ធ២ភាគរយ កំណត់ដោយរដ្ឋាភិបាលភូមា និងតម្រូវឱ្យបញ្ជូនប្រាក់ចំនួន២៥ភាគរយ នៃប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេ វិលត្រឡប់ទៅកាន់ប្រទេសភូមាវិញ​។

លោក វីរៈ សែងថង សង្កត់ធ្ងន់ថា ​ពន្ធ២ភាគរយនេះ គឺគណនាលើប្រាក់ខែប្រចាំខែ ចំនួន៧​៥០០បាត(លុយថៃ) ឬប្រមាណ២២៤៣ដុល្លារ​អាម៉េរិក ដែលស្មើនឹង១៥០បាត ឬជិត៤,៥ដុល្លារក្នុងមួយខែ និងប្រមាន១០៥ដុល្លារអាម៉េរិក ​ ក្នុងរយៈពេល២ឆ្នាំ។ ទោះយ៉ាងណា ថ្លៃសេវាដែលត្រូវបង់តាមរយៈអ្នកផ្តល់សេវាកម្ម និងអ្នកសម្របសម្រួលនានា អាចធ្វើឱ្យការចំណាយកើនឡើង ដល់៦៥០០បាត ឬប្រមាណ១៩៤ដុល្លារ ខណៈ​ការបង់ប្រាក់បន្ថែមទៅឱ្យភ្នាក់ងារមេខ្យល់ អាចធ្វើឱ្យការចំណាយកើនឡើង ចន្លោះពី២០០០ ទៅ៣០០០បាត ឬប្រមាណពី៥០-៩០ដុល្លារអាម៉េរិក។​ ពលករភូមា ក៏ត្រូវចំណាយលើកាតឆ្លាតវៃ (Smart Cards) ទិដ្ឋាការ និងការរៀបចំឯកសារការងារផ្សេងៗ រួមទាំងថ្លៃសេវាភ្នាក់ងារមេខ្យល់ ដែលមានតម្លៃចាប់ពី៥៥០០ ដល់១០០០០បាត ឬប្រមាណពី១៦៤ ទៅ៣០០ដុល្លារ​ នៅក្នុងតំបន់មួយចំនួន នៃខេត្តជលបុរី (ชลบุรี)។

មេដឹកនាំក្រុមពលករចំណាកស្រុក​«អនាគតភ្លឺថ្លា» បាន​ប៉ាន់ប្រមាណថា បន្ទុកហិរញ្ញវត្ថុសរុបអាចមានចំនួនប្រហែល៣ម៉ឺនបាត ឬប្រហែល៨៩៧ដុល្លារអាម៉េរិក​ សម្រាប់ពលករម្នាក់ៗ។ ជាមួយគ្នារ លោកក៏បានរិះគន់ដល់ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការផ្ញើប្រាក់ទៅគ្រួសារ (Family Remittance Management System ឬ FRMS) របស់ប្រទេសភូមា ដែលតម្រូវឱ្យពលករផ្ញើប្រាក់ចំនួន២៥ភាគរយ នៃប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេ ត្រឡប់ទៅកាន់ប្រទេសភូមាវិញ។ ប្រព័ន្ធបែបនេះ ផ្តល់នូវអត្រាប្តូរប្រាក់ដែលមិនផ្តល់ផលចំណេញ ហើយក៏មិនមានការធានាគ្រប់គ្រាន់ថា ប្រាក់ទាំងនោះ នឹងទៅដល់ដៃក្រុមគ្រួសាររបស់ពលករ៕