វល្លិ៍បណ្ដូលពេជ្រ គឺជារុក្ខជាតិស្មៅដែលដុះយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងតំបន់ត្រូពិច នៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ចំពោះរូបរាងខាងក្រៅ វល្លិ៍បណ្ដូលពេជ្រ មានរូបរាងជាវល្លិ៍ដែលដុះពកៗជុំវិញ មានរសជាតិល្វីងខ្លាំង ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីព្យាបាលបញ្ហាសុខភាពផ្សេងៗ ជាលក្ខណៈប្រពៃណីដូចជា ប្រើសម្រាប់ព្យាបាលឈឺសន្លាក់ឆ្អឹង ជំងឺខាន់លឿង គ្រុនក្ដៅ នោមទាស់ ទឹកនោមផ្អែម គ្រុនចាញ់ បាក់ឆ្អឹង រលាកខាងក្នុង កាត់បន្ថយការស្រេកទឹក លើសឈាម និងធ្វើឱ្យត្រជាក់។ ខាងក្រោមនេះ គឺជាអ្វីដែលដូនតាខ្មែរយើង និងតាមបណ្ដាប្រទេសផ្សេងៗ យកវាមកប្រើប្រាស់បែបបុរាណដើម្បីព្យាបាលជំងឺ៖
ការប្រើប្រាស់បែបបុរាណ
- គ្រាប់របស់បណ្ដូលពេជ្រត្រូវបានគេប្រើជាថ្នាំបំបាត់អាការៈស្រវឹង
- សារធាតុចម្រាញ់ចេញពីដើម ត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់លាងភ្នែកដែលមានការឈឺចាប់ និងដំបៅ
- លាបស្លឹកបណ្ដូលពេជ្រលើរបួសដើម្បីជួយបំបាត់ការឈឺចាប់ និងដើម្បីផ្សះមុខរបួស ឬជាថ្នាំបំបាត់រមាស់
- ប្រើវាដើម្បីព្យាបាលបញ្ហាជាំ, កមរមាស់, បាក់ឆ្អឹង និងដំបៅ
- នៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី វាត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ព្យាបាលជំងឺលើសឈាម ជំងឺទឹកនោមផ្អែម ការការពារពីមូសខាំ និងជំរុញចំណង់អាហារ។
- នៅប្រទេសបង់ក្លាដែស ទឹកដើមបណ្ដូលពេជ្រត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ព្យាបាលជំងឺពោះវៀន ឈឺសន្លាក់ឆ្អឹង ជំងឺខាន់លឿង ជំងឺស្បែក ខ្វិន ឈឺខ្លួន និងឃ្លង់។
- ទម្រង់ម្សៅផ្សំចេញពីបណ្ដូលពេជ្រ ប្រើសម្រាប់ព្យាបាលគ្រុនក្ដៅ បញ្ហាក្រពះ និងរាគ។
- នៅប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី និងម៉ាឡេស៊ី ទឹកដែលធ្វើពីដើមវាត្រូវបានគេប្រើជាថ្នាំបន្សាប និងសម្រាប់ព្យាបាលជំងឺអាសន្នរោគ និងជំងឺទឹកនោមផ្អែម។
- នៅប្រទេសប្រ៊ុយណេ គេប្រើវាដើម្បីព្យាបាលជំងឺលើសឈាម និងឈឺពោះ។
- លាបទឹកដើមវាដែលកិនរួចទៅកន្លែងដែលមានជំងឺកមរមាស់។
- នៅប្រទេសថៃ វាប្រើវាដើម្បីសម្រួលដល់រោគគ្រុនក្ដៅ ទឹកនោមផ្អែម និងបន្ថយការស្រេកទឹក។ល។
ផលប៉ះពាល់៖
នៅពេលលេបតាមមាត់៖ បណ្ដូលពេជ្រ អាចមានសុវត្ថិភាពនៅពេលលេបឬប្រើប្រាស់ក្នុងអំឡុងពេល ៨ សប្តាហ៍ដំបូង។ បើប្រើយូរជាងនេះ វាអាចបណ្តាលឱ្យឈឺក្បាល ឬឈឺច្រមុះចំពោះមនុស្សមួយចំនួន។ ទោះយ៉ាងណា មិនមានព័ត៌មានដែលអាចទុកចិត្តបានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដឹងថាតើ បណ្ដូលពេជ្រ មានសុវត្ថិភាពក្នុងការប្រើប្រាស់លើសពី ៨សប្តាហ៍ឡើង ឬផលប៉ះពាល់អ្វីខ្លះផ្សេងទៀតនៅឡើយទេ។
នៅពេលលាបលើស្បែក៖ មិនមានព័ត៌មានដែលអាចទុកចិត្តបានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបញ្ជាក់ឱ្យដឹងថាតើ បណ្ដូលពេជ្រ មានសុវត្ថិភាពក្នុងការប្រើនៅពេលមានផ្ទៃពោះ ឬបំបៅដោះកូននោះទេ។ ដូច្នេះ ដើម្បីសុវត្ថិភាព លោកអ្នកគួរជៀសវាងប្រើប្រាស់វាក្នុងអំឡុងពេលនេះ៕
