រមនីយដ្ឋានម្លិច គឺជាទីដ៏មនោរម្យដែលមានផ្ទុកទឹកជារាងបាតខ្ទះដ៏ធំល្វឹងល្វើយ អមដោយភ្នំជុំវិញ រំលេចឱ្យឃើញទេសភាពធម្មជាតិស្រស់ត្រកាលមិនចាញ់រមនីយដ្ឋានធម្មជាតិល្បីៗនៅកម្ពុជាយើងឡើយ។ ម្លិច ឬរំលេច ឬទំនប់ទឹកម្លិច មានទីតាំងនៅចន្លោះខេត្តតាកែវ និងកំពត ម្ដុំភ្នំនារាយណ៍ ឬភ្នំមេអំបៅ ស្ថិតនៅឃុំជ្រេស ស្រុកជុំគិរី ខេត្តកំពត។ អស់បណ្ដាអ្នកទេសចរណ៍ជិតឆ្ងាយ តែងពោលសរសើរមិនដាច់ពីមាត់ពីសម្រស់របស់ទំនប់ម្លិច ប៉ុន្តែក៏ប្រហែលជាមិនបានជ្រាបទេថា ទំនប់ម្លិចបង្កប់នូវរឿងរ៉ាវដ៏ជូរចត់ចារជាប្រវត្តិសាស្រ្តមុនពេលលេចចេញជារូបរាងមក។
តាមប្រសាសន៍របស់ អតីតអ្នកទទួលខុសត្រូវផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម លោក ជា យឿន ធ្លាប់បានរៀបរាប់ឱ្យសារព័ត៌មានក្នុងស្រុកមួយឱ្យដឹងថា ទំនប់ម្លិចប្រហែលកសាងឡើងនៅចុងឆ្នាំ១៩៧៧ ឬដើមឆ្នាំ១៩៧៨ ក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម។ លោកបន្តថា ការសាងសង់ទំនប់ម្លិច គឺមេដឹកនាំខ្មែរក្រហមទទួលខុសត្រូវតំបន់នោះ បានកេណ្ឌប្រជាជនមកពីគ្រប់មជ្ឈដ្ឋានទូទាំងខេត្តកំពត ជាពិសេសប្រជាជនជម្លៀសមកថ្មីឲ្យមកលើកទំនប់នេះទាំងយប់ ទាំងថ្ងៃ ក្នុងគោលបំណងស្តុកទឹកទុកសម្រាប់ប្រើប្រាស់ និងទុកធ្វើស្រែជាដើម។ ការកសាងទំនប់ម្លិចកាលជំនាន់នោះ បានបណ្ដាលឲ្យមានពលរដ្ឋខ្មែរស្លូតត្រង់ឈឺបាក់កម្លាំង និងស្លាប់រាប់ពាន់ម៉ឺននាក់ ដោយការបង្ខំឲ្យរែកដីលើកទំនប់ឲ្យបានតាមផែនការកំណត់របស់អង្គការ ទាំងមិនមានរបបហូបចុកគ្រប់គ្រាន់ និងមិនមានពេលសម្រាក។
បច្ចុប្បន្នបើទោះបីជា ទំនប់ម្លិចធ្លាប់ជាកន្លែងដែលបង្កប់នូវរឿងសោកនាដកម្មដ៏មិនអាចបំភ្លេចបានក្ដី ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ននេះ ទំនប់ម្លិចក៏ក្លាយជារមនីយដ្ឋានល្បីឈ្មោះ ដែលប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងតំបន់និងតាមបណ្ដាខេត្តជិតឆ្ងាយតែងនាំគ្នាទៅទស្សនានិងសម្រាកលម្ហែកាយមិនដែលដាច់ ជាពិសេសគឺនៅថ្ងៃចុងសប្ដាហ៍និងថ្ងៃសម្រាកពីការងារ។
គួរបញ្ជាក់បន្ថែមថា ទំនប់ម្លិច ជារមណីយដ្ឋានធម្មជាតិមួយកន្លែង មានចម្ងាយប្រមាណ៩០គីឡូម៉ែត្រ ពីរាជធានីភ្នំពេញ។ ដើម្បីទៅដល់រមណីយដ្ឋាននេះ បើលោកអ្នកធ្វើដំណើរតាមផ្លូវជាតិលេខ៣ ពីរាជធានីភ្នំពេញទៅ ដល់ព្រំប្រទល់រវាងខេត្តតាកែវ និងខេត្តកំពត នៅដើមផ្លូវខាងស្តាំដៃ មានស្លាកអតីតសាកលវិទ្យាល័យ "ភូមិន្ទតាកែវ-កំពត" ដែលសាកលវិទ្យាល័យនេះ នៅសល់តែស្លាកឈ្មោះតែប៉ុណ្ណោះ រួចបត់ស្តាំចូលតាមផ្លូវដីប្រមាណ៦គីឡូម៉ែត្រ នឹងទៅដល់រមណីយដ្ឋានធម្មជាតិទំបន់ម្លេច ដែលស្ថិតនៅក្បែរភ្នំនារាយណ៍ និងភ្នំមេអំបៅជាក់ជាមិនខាន៕
ដោយ៖ ភូមិន្ទ
